نکات مهم زیست دوازدهم فصل چهارم

تغییر در جمعیت‌ها

جهش‌های موجود در گامت‌ها می‌توانند به طور مستقیم به نسل بعدی منتقل شوند. اما جهش در سلول‌های پیکری به صورت غیرمستقیم فراوانی نسبی آلل‌ها را در نسل‌های آینده تغییر می‌دهد. این تغییر ممکن است به طور مستقیم از طریق تولید مثل غیرجنسی نیز صورت گیرد. برخی جهش‌ها می‌توانند بدون تغییر در فراوانی نسبی آلل‌ها و همچنین بدون خروج جمعیت از حالت تعادل باشند. جهش‌های غیرموثر نمی‌توانند باعث خروج جمعیت از تعادل شوند.

رانش ژنتیکی ارتباطی با سازگاری با محیط ندارد. شارش ژنی دو طرفه ممکن است تأثیری بر فراوانی نسبی آلل‌ها در هر دو جمعیت نگذارد. اما این فرآیند می‌تواند موجب پیدایش آلل‌هایی شود که قبلاً در جمعیت مقصد وجود نداشته‌اند. اگر عوامل برهم‌زننده تعادل در جمعیت به گونه‌ای فراوانی آلل‌ها را تغییر دهند، اما فراوانی نسبی آن‌ها را حفظ کنند، تعادل جمعیت همچنان حفظ می‌شود.

انتخاب طبیعی صفتی ایجاد نمی‌کند، بلکه صفتی را انتخاب می‌کند. کراسینگ‌اور (تبادل ژنتیکی) به عنوان یک جهش محسوب نمی‌شود. در مردان، بین کروموزوم‌های جنسی کراسینگ‌اور رخ نمی‌دهد و ممکن است این فرآیند به نوترکیبی گامت‌ها منجر نشود. برای مؤثر بودن کراسینگ‌اور، سلول باید حداقل دارای دو ژن ناخالص باشد و این ژن‌ها باید بر روی یک کروموزوم مشترک قرار داشته باشند.

در پروفاز یک، کروموزوم‌های همتا جفت شده و تتراد تشکیل می‌دهند، بنابراین کراسینگ‌اور در این مرحله اتفاق می‌افتد. در افراد هاپلوئید، این فرآیند رخ نمی‌دهد و در جاندارانی که تولید مثل جنسی و تقسیم میوز ندارند، کراسینگ‌اور نیز اتفاق نمی‌افتد.

تغییر در گونه‌ها

برخی گیاهان در پاسخ به زخم‌ها، ترکیباتی ترشح می‌کنند که گاهی حجم آن‌ها به قدری زیاد است که حشرات در آن گرفتار می‌شوند. بین برگ درخت گسیو و سنگواره آن تفاوتی مشاهده نمی‌شود. اندام حرکتی جلویی در خفاش و پرنده همتایی مشابه دارند. با استفاده از اندام‌های وستیجال، می‌توان گونه‌های خویشاوند را شناسایی کرد.

گل مغربی با تعداد کروموزوم 4n می‌تواند با گل‌هایی که 2n دارند، آمیزش غیرموفقیت‌آمیز داشته باشد؛ به این معنا که آن‌ها می‌توانند آمیزش انجام دهند اما نتیجه‌ای نخواهند داشت. همچنین، موز با ژنوتیپ 3n نازاست، اما قادر است میوه تولید کند.